ما به اهل بیت محتاجیم نه آن ها به ما...

بسم الله الرحمن الرحیم

مرحوم حضرت آیت الله بهجت ـ رحمه الله تعالی ـ فرمودند:

ما خیال می کنیم که معصومین ـ علیهم السلام ـ به زیارت ما محتاجند. در ایام اربعین، کربلا پر از دسته جات شیعیان عراق از طوایف مختلف عرب ها و کرد ها می شد که یکی از آن ها در ایام سال نمی دیدیم، و در شعرهایشان از خاندان مرتضی ـ علیه السلام ـ تجلیل و به آن ها اظهار محبت و مودت می کردند. اشخاص و جماعت های متعدد از سرتاسر عراق، هر دسته از ناحیه ای و در پیش هر جمعیت مرشد پیری بود که به دنبال او راه می رفتند. امام حسین ـ علیه السلام ـ می خواهد بگوید: من به شما احتیاج ندارم، شما به ما خاندان محتاجید، چنان که خداوند سبحان می فرماید:

وَ رَبَطْنا عَلى‏ قُلُوبِهِمْ إِذْ قامُوا فَقالُوا...[1]

و دل هایشان را استوار کردیم که برخاستند و گفتند...

و هم چنین می فرماید:

قُلْ لا تَمُنُّوا عَلَیَّ إِسْلامَکُمْ بَلِ اللَّهُ یَمُنُّ عَلَیْکُمْ أَنْ هَداکُمْ لِلْإیمانِ‏ُ[2]

بگو اسلامتان را بر من منت ننهید، بلکه این خداست که بر شما منت نهاد و به ایمان رهنمون گردانید.

ما باید متشکر و ممنون باشیم که خداوند منان نعمت ولایت و مودت آن ها را به ما عطا فرموده است.

 


[1] - کهف،14 این آیه در مورد اصحاب کهف است؛ آن هنگام که در مقابل سلطان ظالم قیام کرده خدایی او را انکار نمودند و با صدایی رسا خود را بنده الله نامیدند. منظور استاد ـ رحمه الله تعالی ـ این است که مبادا تصور کنیم که این شجاعت از ایشان بالاستقلال اظهار شد؛ بلکه خدا می فرماید: و ربطنا... یعنی ما بودیم که قلب ایشان را استوار ساختیم...

[2] - حجرات،17

/ 0 نظر / 13 بازدید